Historia szpitala
STRONA: 1 z 1
Wprowadził: Kurasz Janusz   |  Data wpisu: 2013-10-21  |  Data wytw.: 2013-10-21
Drukuj

Uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie od dnia 01.04.1973r. utworzono na bazie istniejących w Żurawicy oddziałów Jarosławskiego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych samodzielną jednostkę, tj. - Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Żurawicy.

Na podstawie przepisów Ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 roku o zakładach opieki zdrowotnej, Szpital uzyskał wpis do rejestru zakładów województwa przemyskiego pod numerem: R ZOZ-22 - decyzją Wojewody Przemyskiego jako Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej o nazwie: Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Żurawicy. 

Były to czasy trudne pod każdym względem, stąd np. własnym sumptem, przy zaangażowaniu pracowników i pensjonariuszy, wykonano wiele niezbędnych prac na rzecz Szpitala m.in. 
- drogi wewnętrzne, 
- magazyny, 
- budynek administracyjny, 
- proste budynki mieszkalne dla fachowego personelu, 
- zaplecze rehabilitacyjne wraz z obiektami sportowo- rekreacyjnymi. 
Dla podkreślenia warunków i zasad funkcjonowania Szpitala jako ciekawostkę wypada zaznaczyć, że utrzymywał on również do 1986r. własną chlewnię i pola uprawne wraz z obsługą. 

Ze względu na minimalne nakłady finansowe przeznaczane na służbę zdrowia, a zwłaszcza na lecznictwo psychiatryczne Dyrektorzy Szpitala nawiązywali liczne kontakty z różnymi Fundacjami i Organizacjami celem pozyskania darów na rzecz Szpitala. Należy tu wymienić: 
- Organizację Maltańską 
- Organizację Frends of Poland z Anglii, 
- darczyńców z Belgii. 

Współpracowaliśmy również z Seminarium Duchownym w Przemyślu oraz Komisją Charytatywną Episkopatu Polski (cenny aparat do EEG firmy Simens). Darowizny powyższe pozwalały zapewnić w trudnych latach 80-tych i 90-tych opiekę i leczenie pacjentów. 
Należy tu zauważyć, że Szpital od momentu powstania aż do roku 1997 borykał się z trudnościami kadrowymi zwłaszcza w grupie lekarzy i pielęgniarek. Z uwagi na lokalizację Szpitala i jego specyfikę nigdy nie było wystarczającej ilości lekarzy specjalistów. 

W roku 1998 po otrzymaniu Zarządzenia Nr 60 Wojewody Przemyskiego z dnia 31 sierpnia 1998 roku w sprawie przekształcenia w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, Szpital wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego w Przemyślu Wydział V Gospodarczy o wpis do rejestru publicznych zakładów opieki zdrowotnej. I tak, od dnia 31 grudnia 1998 roku Szpital rozpoczął działalność jako Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej, działający na podstawie przepisów Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej z dnia 30.08.1991 r. /Dz. U. Nr91poz 408 z późniejszymi zmianami/, Ustawy z dnia 19.08.1994r. o ochronie zdrowia psychicznego /Dz.U.Nr 111 poz.535/ i rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 20.10.1995r. w sprawie organizowania zajęć rehabilitacyjnych w szpitalach psychiatrycznych i nagradzania uczestników tych zajęć /Dz.U.Nr l27 poz.6ł4/ oraz Ustawy z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U.Nr35 poz.230 z późniejszymi zmianami/. W roku 1998 po otrzymaniu Zarządzenia Nr 60 Wojewody Przemyskiego z dnia 31 sierpnia 1998 roku w sprawie przekształcenia w samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, Szpital wystąpił z wnioskiem do Sądu Rejonowego w Przemyślu Wydział V Gospodarczy o wpis do rejestru publicznych zakładów opieki zdrowotnej. I tak, od dnia 31 grudnia 1998 roku Szpital rozpoczął działalność jako Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej, działający na podstawie przepisów Ustawy o zakładach opieki zdrowotnej z dnia 30.08.1991 r. /Dz. U. Nr91poz 408 z późniejszymi zmianami/, Ustawy z dnia 19.08.1994r. o ochronie zdrowia psychicznego /Dz.U.Nr 111 poz.535/ i rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 20.10.1995r. w sprawie organizowania zajęć rehabilitacyjnych w szpitalach psychiatrycznych i nagradzania uczestników tych zajęć /Dz.U.Nr l27 poz.6ł4/ oraz Ustawy z dnia 26.10.1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi /Dz.U.Nr35 poz.230 z późniejszymi zmianami/. W październiku 1996 roku w wyniku konkursu, Dyrektorem Szpitala został lek. med. Jacek Barket, który wcześniej pracował w niepełnym wymiarze godzin co pozwoliło mu poznać dokładnie problemy jednostki, a w rezultacie pomogło stworzyć ogólny program naprawczy zakładu. W okresie tym nasze działania skoncentrowały się na 5-ciu głównych kierunkach: racjonalizację wydatków, optymalizacji zużycia energii elektrycznej i cieplnej. udział personelu w szkoleniach, stworzenie receptariusza szpitalnego, opanowanie przez personel podstaw obsługi komputerów. zwiększeniu obsady lekarskiej (1996 r. zatrudnionych było 4 lekarzy na 260 łóżek), poprawie warunków socjalno - bytowych pacjentów (stare zawilgocone i zagrzybione budynki oddziałów, oraz praktycznie brak wszystkiego, np.: piżam, materacy, koców itp.), poprawie zaopatrzenia w sprzęt medyczny i sprzęt audiowizualny na oddziałach szpitalnych, zmniejszeniu kosztów funkcjonowania Szpitala poprzez: przygotowaniu się do wdrożenia reformy służby zdrowia poprzez: W roku 1999 weszliśmy w trudną i niepewną sytuację spowodowaną nagłym przekształceniem Szpitala w samodzielną jednostkę oraz równoczesnym wejściem w życie reformy publicznej Służby Zdrowia. Przekształcenie Szpitala nie zostało poprzedzone żadnymi działaniami przygotowawczymi prowadzonymi celowo i planowo przez ówczesny organ założycielski - Wojewodę przemyskiego. Szpitalowi nigdy nie przyznano bowiem żadnych środków na szkolenia i restrukturyzację, a w symbolicznym jedynie zakresie przyznano je na poprawę warunków technicznych panujących w Szpitalu. Potrzeby Szpitala w tym zakresie były i są ogromne gdyż zajmujemy szereg budynków wpisanych do rejestru zabytków; a od wielu lat zaniedbanych i nie doinwestowanych. W miarę posiadanych środków od kilku lat realizujemy zaplanowane działania, tj. poprawiamy warunki techniczne oddziałów szpitalnych, warunki pobytu pacjentów oraz warunki pracy personelu. Reforma służby zdrowia zastała Szpital na początku przekształceń systemowych w każdej z dziedzin naszej działalności. Ze względu na rosnące wymagania zarówno pacjentów jak też ich rodzin oraz przede wszystkim płatników świadczeń zdrowotnych od 1998 roku przystąpiliśmy do nadrobienia wieloletnich zaniedbań spowodowanych systematycznym niedoinwestowaniem infrastruktury technicznej. Nasze działania skoncentrowały się na: działaniach remontowych i modernizacyjnych, działaniach inwestycyjnych. W sferze działań remontowych i modernizacyjnych wykonaliśmy najistotniejsze z punktu widzenia pobytu pacjentów w Szpitalu prace związane z termorenowacją budynków. Wymieniono stolarkę okienną i zewnętrzną drzwiową, wykonano stosowne izolacje oraz zmodernizowano instalację centralnego ogrzewania. W ramach rozszerzonej działalności terapeutyczno-rehabilitacyjnej pacjentów oddziałów psychiatrycznych stworzyliśmy bazę lokalową dla prowadzenia wszechstronnych zajęć terapeutycznych. W wyremontowanych pomieszczeniach znalazły miejsce pracownia plastyczna, muzyczna oraz terapii ruchowej. Część jednego oddziału psychiatrycznego została dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych ruchowo, które coraz częściej są pacjentami Szpitala. W planach jest wykonanie kompleksowego remontu kapitalnego budynku oddziału szpitalnego Nr 3. Do chwili obecnej wysokość planowanych na ten cel nakładów wynosi około 150 tyś. PLN. W sferze działalności inwestycyjnej nasze działania skoncentrowały się na pozyskanie środków na kontynuację wieloletniej inwestycji - pawilonu szpitalnego Nr 4 przeznaczonego dla pacjentów uzależnionych od alkoholu. Do niedawna byli oni leczeni w budynku pod żadnym względem nie przypominającym oddziału szpitalnego z końca XX wieku. W końcu w 1999 roku, a następnie w końcu 2000 roku dzięki środkom przysłanym z budżetu państwa oraz środkom własnym przekazaliśmy do użytku łóżkową część nowego pawilonu. Pozwala to na leczenie praktycznie wszystkich kierowanych do nas pacjentów oraz prowadzenie odpowiedniej terapii. Oddana do użytku część budynku spełnia najnowsze przepisy zawarte w rozporządzeniu Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej w sprawie warunków technicznych jakim pod względem fachowym powinny odpowiadać pomieszczenia zakładu opieki zdrowotnej. Łączny koszt wykonanych prac wynosił około 2 mln PLN. Jednak do zakończenia działań zadania inwestycyjnego brakuje jeszcze około 2,9 mln PLN. W 2000r wykonaliśmy nową szpitalną sieć przesyłową centralnego ogrzewania wartości 600 tysięcy PLN. Wszystkie wykonane działania zmierzają do podstawowych celów, a to: poprawa skuteczności leczenia i terapii pacjentów oraz warunków socjalnych i bezpieczeństwa ich pobytu w Szpitalu, polepszenie warunków pracy personelu zarówno pod względem komfortu pracy, bezpieczeństwa jak też warunków socjalnych. Od dnia 01-01-2004 Szpital zmienił nazwę z Samodzielnego Publicznego Szpitala dla Nerwowo i Psychicznie Chorych na "Wojewódzki Podkarpacki Szpital Psychiatryczny w Żurawicy" W dniu 28 listopada 2008 szpital obchodził 35 rocznicę powstania. Z tego tytułu szpital przyjął patrona prof. Eugeniusza Brzezickiego. Od tego momentu nazwa szpitala brzmi: "Wojewódzki Podkarpacki Szpital Psychiatryczny im. prof. Eugeniusza Brzezickiego w Żurawicy".

Podmiot publikujący: Wojewódzki Podkarpacki Szpital Psychiatryczny w Żurawicy
Zatwierdził do publ.: mgr Mariusz Kwaśny Wytworzył: Maciej Kamiński
Rejestr zmian: link do rejestru

Ilość załadowań tej pozycji menu: 0
Ilość dokumentów w dziale: 1